วันนี้ครอบครัวของผมไปอยุธยากัน เพราะตั้งใจจะไปดูตึกที่อยุธยากัน น้องชายผม "หมอแก้ว" กำลังมองหาตึกเพื่อเปิดเป็นคลินิกที่นั่น พ่อเอารถตู้มาจากเมืองชล มาเจอกันที่หน้าบ้านผม วันนี้ไปกันเยอะมาก เอารถตู้ไปแค่คันเดียวเลยต้องนั่งอัดกันไปจนถึงอยุธยา

บรรดาหลานๆ กับน้าโม้ย ไปแวะกินข้าวหน้าปากซอยบ้านผมกันก่อนออกเดินทาง

อยุธยานี่จะว่าไปแล้วผมก็เคยมาเที่ยวหลายครั้งแล้ว เคยมาสมัยที่น้องชายผม มาฝึกงานตอนเป็นหมออินเทริน แล้วก็เคยมากับป๋อง อยุธยาเป็นเมืองที่ผมชอบมากที่สุดอีกเมืองนึง มาเที่ยวทีไรรู้สึกรักเมืองไทยจังเลย สมัยโน้นถ้าท่านหม่องทั้งหลายไม่มาเผาเมืองเราล่ะก้อ ป่านนี้เมืองอยุธยาคงเป็นเมืองที่สวยที่สุดในโลกเลย ทำงัยได้ถูกเผาไปแล้ว เหลือให้เห็นแต่ซากประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่ซากที่เห็นก็จะเป็นอิฐมอญสีแดงสด คงให้เห็นรูปร่างบางส่วนของเจดีย์ที่ผุพัง ดูแล้วก็สวยไปอีกแบบ

พวกเรามาถึงอยุธยากันตอน 11 โมงกว่าๆ ก็ขึ้นไปหาหมอแก้วบนห้องพักแพทย์ ซึ่งจริงๆ ก็เป็นห้องพิเศษคนไข้ที่มาจัดให้หมอนอน ห้องน้องชายผมรกเหมือนเคย นั่งพักกันที่นั่นแป็บนึงก็แยกย้ายกันไปสองกลุ่ม เพื่อจะแยกไปดูตึกที่น้องแก้วตั้งใจจะให้ไปดูว่าดีหรือป่าว ที่จะทำเป็นคลินิก เราพักกินข้าวกลางวันกันที่ร้านอะไรจำชื่อไม่ได้ แต่อาหารก็อร่อยพอใช้ได้

จากนั้นเราก็ไปแยกกันเป็นสองกลุ่มอีก เพื่อจะไปดูตึกต่อแถววังน้อย ตึกหลังสุดที่เราไปดูนี้ ผมว่ามันน่าสนใจดี ทำเลก็ดี น่าซื้อแต่ไม่รู้ว่าน้องแก้วจะชอบรึป่าว ส่วนผมน่ะเชียร์ให้พ่อซื้อเลยนะเพราะมันใช้ได้ในสายตาผม ถึงแม้จะแพงไปสักนิด

จากนั้นเราก็ไปเที่ยวที่วัดไชยวัฒนาราม จำได้ว่าเคยมากับป๋องคราวที่แล้วก็วัดนี้ล่ะ สวยดีถ่ายรูปมาเพียบเลย จริงๆวันนี้มีเวลาน้อยไปหน่อยอยากจะไปเที่ยวให้ทั่วอยุธยาเลย เพราะขับรถวนไปวนมาเห็นมีวัดสวยๆเยอะมาก สมเป็นเมืองประวัติศาสตร์จริงๆเลย

รูปนี้ถ่ายกันหน้าวัดเลย แต่ก่อนคงจะเป็นวัดที่สวยมากๆ

ตอนนี้ก็เหลือแบบที่เห็นเท่านั้น แค้นหม่องซิกหาย

นี่ก็อีก เค้าบอกว่าแต่ก่อนเจดีย์พวกนี้ห่อด้วยทองคำ

นางแบบสาวที่เห็นยืนหน้าโพสต์ท่าทางด้านซ้ายไม่ใช่ใครที่ไหน แม่ผมเอง

องค์พระที่วัดไชยวัฒนาราม

เอ้า...เก็กกันเข้าไป พวกดาราหน้ากล้องทั้งหลาย

เหลือให้เห็นแต่ซาก กับพระที่ถูกตัดเศียรไป น่าเสียดายเนอะ

รู้สึกแม่จะถ่ายบ่อยไปป่าว แฮ่ๆ

อีกมุมนึงที่วัดไชยวัฒนาราม รูปนี้สวยดีผมชอบ

ส่วนหนึ่งของวัดไชยวัฒนาราม

น้องแบม ที่ชื่อแบมเนี่ยไม่ใช่อารายหรอก จิงๆชื่อไทยๆว่าน้องไผ่ เพราะแม่ชื่อไก่ พ่อชื่อเผ่า เอามาผสมกันเลยกลายเป็นน้องไผ่ แต่อยากทำให้ชื่อมันอินเตอร์ ก้อเลยเรียกว่าน้องแบมบู (ฟังแล้วนึกถึงลิงแบมบู ฮ่าๆ) แต่เรียกไปเรียกมาก็เหลือแต่ แบม นี่ล่ะที่มาของชื่อหลานคนนี้

โอ้โห หนุ่มหล่อที่ไหนมานั่งเต๊ะท่าอยู่แถวนี้ ดูหล่อคล้ายๆเราเลย พ่อผมเองครับผม

เห้ย..ไอ้ปัน เมื่อคืนทะเลาะกะแฟนเหรอฟ่ะนี่ ทำหน้าได้กวนโอ้ยมาก..

เจดีย์พระศรีสุริโยทัย ตรงข้ามร้านอาหารที่เราไปนั่งกินกัน